Wat is er aan te doen?
Wettelijk valt er op dit moment weinig te doen aan de grijze verkoop van concerttickets. De enige wet die geldt, is de eeuwenoude en volstrekt legale wet van vraag en aanbod.
Er gaan steeds meer stemmen en vragen op om de doorverkoop juridisch te verbieden. In afwachting worden de eerste acties opgezet.
Totaal Legaal
Consumentenorganisatie Test Aankoop zegt dat de grijze handel niet alleen perfect wettelijk is op het internet. Het mag ook in de reële wereld (in een winkel, op straat, per post …).
De Federale Overheidsdienst Controle en Bemiddeling zegt wel dat er een verbod is op abnormale prijzen. Maar wat is een abnormale prijs? Als het aanbod kleiner is dan de vraag – wat hier het geval is – valt zoiets haast niet te bewijzen. De vermelding op de tickets dat ze niet mogen doorverkocht worden, heeft geen juridisch gewicht.
De eerste stappen
Het opbod rond tickets voor Rock Werchter 2005 was een druppel die een emmer liet overlopen. Concertpromotor Herman Schueremans (Live Nation) besloot een kruistocht te beginnen tegen de speculanten.
Samen met ticketverkoper TeleTicketService en minister van Economische Zaken Marc Verwilghen werd in het voorjaar van 2006 een kader gecreëerd om oplossingen te vinden.
De eerste stap is een gentlemen’s agreement dat door de drie partijen werd ondertekend op 17 maart 2006. Er werd een aantal maatregelen afgesproken rond concerten en festivals met een hoog risico op tweedehands doorverkoop (vb. U2, Rock Werchter, Robbie Williams …)
Wat werd er afgesproken?
* het aantal tickets per persoon voor zulke concerten is maximum 4;
* op elk ticket staan:
1. de naam en het adres van de koper,
2. de contactgegevens van de officiële ticketverdeler en
3. de officiële ticketprijs;
* een ticket kan alleen doorverkocht worden met de toestemming van de officiële ticketverdeler of de organisator. Zo niet kan de organisator de tickets annuleren;
* er kan via een officieel kanaal (online of via een omruilkassa op de dag van het evenement) omgeruild worden : tickets die niet verkocht worden blijven wel voor risico van de eerste koper;
* controles aan de ingang moeten doorverkoop ontmoedigen
Deze voorwaarden moeten iedereen een eerlijke en redelijke kans geven om een ticket te kunnen kopen. Het ministerie van Economie engageert zich tot de nodige controles.
Proefkonijn Werchter
Rock Werchter 2006 was het proefkonijn voor het Gentlemen’s Agreement.
* Alle tickets werden verkocht via een beperkt aantal officiële ticketverkopers (Goformusic, TeleTicketService, KBC Ticketshop). Er was alleen onrechtstreekse verkoop. In de erkende voorverkoopadressen werden geen tickets verkocht.
* Elk ticket draagt de naam en het adres van de koper en een unieke barcode.
* Tickets kunnen alleen doorverkocht worden via de officiële omruilkanalen. In alle andere gevallen zijn ze niet geldig en dus onbruikbaar.
Over de grenzen
Het fenomeen is internationaal. In Groot-Brittannië suggereerde een journalist van de krant The Independent al grappend om het recht op concertbezoek tot een universeel mensenrecht te verheffen.
De Britse minister van cultuur Tessa Jowell pleitte op een vakcongres in april 2006 voor
1. het aanleggen zwarte lijsten,
2. voor een beperking van het aantal tickets per transactie en
3. voor een verbod op ‘futures trading’ (waarbij iemand je een ticket verkoopt dat hij zelf nog niet heeft).
Het blijven echter suggesties. Aan de vraag om een algemeen verbod op de doorverkoop van tickets geeft de Britse regering voorlopig geen gehoor. Ze vindt dat de promotoren (concerten, theater, sport …) hun problemen zelf moeten oplossen. Alleen voor voetbalwedstrijden is een uitzondering gemaakt. Dat om het hooliganisme in te dijken.
Een belangrijk moment was de beslissing van eBay om de doorverkoop van tickets voor Live 8 te verbieden. Er was heel wat reactie gekomen op het feit dat mensen hun gratis tickets voor veel geld via de veilingssite aanboden. Organisator Bob Geldof bestempelde de verkopers als “disgusting prostitutes”.
