Wat is er aan de hand?
Er is flink wat aan de hand in ticketland. De kwestie is het grijze circuit van concerttickets op het internet. Op het webworden kaarten van – uitverkochte – concerten en festivals aangeboden tegen een veelvoud van de officiële verkoopprijs.
Die alternatieve markt wordt grotendeels gestuurd door speculanten die systematisch tickets aankopen. Op die manier worden de prijzen kunstmatig de hoogte ingejaagd.
De woekeraars zijn goed georganiseerd en gaan professioneel te werk. In Groot-Brittannië werken ze bijvoorbeeld met speciale software die hij bij de start van de online verkoop een voorsprong geeft op de particuliere koper.
De consument is niet alleen slachtoffer. Heel wat mensen beginnen het parallelle circuit als een interessante bijverdienste te beschouwen.
Oorzaken
Er is al gedoe met tickets sinds er concerten bestaan. De rockwereld staat daar trouwens niet alleen in. Sportmanifestaties en populaire evenementen hebben te kampen met gelijkaardige problemen.
Het grootste probleem is vervalsing. Zowel de organisator als de koper worden immers getroffen. Gelukkig is het een weinig voorkomend fenomeen. Bovendien staat de technologie zover dat tickets steeds beter beveiligd kunnen worden.
Minder gevaarlijk maar veel prominenter aanwezig is de grijze handel. Die is zo oud al de straat. Dat was tot voor kort ook het podium waar speculanten opereerden. Straatverkopers horen bij concerten zoals bisnummers.
Het internet heeft hun actieradius behoorlijk uitgebreid. Het werkveld verhuist steeds meer van de straat naar de informatiesnelweg. Dat is ook logisch. Je bereikt er meer en gemakkelijker potentiële klanten.
De speculanten vinden een erg gretig publiek op het net. Dat heeft alles te maken met de ingrijpende veranderingen die de muziekindustrie de jongste jaren heeft doorgemaakt. De oorzaak is – alweer – het internet. Het massale downloaden heeft tot een fameuze inkrimping van de cd-verkoop geleid.
Dat leidt voor de meeste artiesten tot inkomstenverlies. Dat verplicht/verleidt hen om meer live te spelen. Heel wat grote namen gingen opnieuw de baan op. Het fijnere en bredere aanbod zorgt voor een opmerkelijke hausse. Concertbezoek is een zeer populaire hobby en lijkt alleen maar aan bijval te winnen.
Demografie speelt daarin een belangrijke rol. De concertindustrie zit nog niet aan haar plafond. Om het met een voorbeeld toe te lichten: in 1966 waren de Rolling Stones populair bij jonge mensen van 15 tot 25 jaar, in 2006 appeleren ze aan mensen tussen 15 en 65 jaar. Het potentiële publiek is dus veel groter geworden. En er zit nog steeds rek op.
Zowel het aanbod als de vraag zijn groot. Dat leidt tot knelpunten: concerten waarvoor de vraag naar tickets het aanbod ettelijke keren overtreft. Dat is het moment wanneer de speculanten op het toneel verschijnen.
De kans dat het fenomeen vanzelf verdwijnt, is eigenlijk onbestaand. Tenzij het concertbezoek plotseling drastisch zou afnemen en/of niemand nog pop of rock wilt horen. Ruimte voor meer aanbod is er ook niet. Een filmkopij kan je vermenigvuldigen, Robbie Williams helaas niet. Bovendien wordt er steeds harder aan de mouw van Robbie getrokken. Hij moet bijna tegelijkertijd in Antwerpen, Moskou en Bejing zijn.
Mogelijke gevolgen
Zonder maatregelen kan de grijze verkoop op langere termijn voor een aanzienlijke ontwrichting van de markt zorgen. De kans is reëel dat concerten onbetaalbaar worden. Vandaag wordt de ticketprijs bepaald volgens de regels van de gezonde koopmanskunst. De artiest en de organisator worden er beter van en het publiek moet geen lichaamsdeel afstaan om erbij te kunnen zijn. Kortom: de verhouding prijs-kwaliteit is redelijk gezoend.
Het grijze circuit gooit dat allemaal overhoop. De geafficheerde ticketprijs schiet omhoog tot het punt waarop er nog voldoende liefhebbers kunnen gevonden worden om een zo hoog mogelijke prijs te betalen. Die kan flink wat hoger liggen.
Concerten dreigen een zaak te worden voor de mensen die het kunnen betalen. Dat zijn er sowieso veel minder dan de mensen die een ticket willen kopen. Onvermijdelijk zal een pak mensen willens nillens moeten afhaken. Op langere termijn dreigt zo een verschraling van het bezoekerspotentieel.
Het grijze circuit is een dubbele gesel voor het concertwezen. Het surplus dat mensen moeten betalen voor een ‘grijs’ ticket is geld dat niet kan uitgegeven worden aan andere tickets. Datzelfde surplus is ook geld dat niet naar de artiest gaat…
Na het downloaden volgt dus een nieuwe plaag. Die gaat er ongetwijfeld voor zorgen dat concerttickets duurder gaan worden. Artiesten zijn niet graag gewillig slachtvee. Dus zullen ze proberen om een deel van het geld uit de handen van de woekeraars te houden door hun gage te verhogen. Bovendien zijn ze ook niet dom. Ze merken ze natuurlijk ook dat er een grote groep mensen is die best wat meer wil betalen voor een ticket.
Geld is één ding, lol is veel belangrijker. En ook daar is het grijze circuit van grote invloed. Het maakt de hele ervaring van een ticket kopen en naar en concert gaan een pak negatiever.
